Dotknij czerni, poczuj biel

W komiksie nawet kadry, które wyglądają jak dziki taniec wyobraźni, są zaprojektowane z chirurgiczną precyzją, podobnie jak puste pola. Zachęca do wypełniania ich swoimi domysłami, ale trzyma je w pewnych karbach. Komiks nie pozwala odpłynąć wyobraźni za daleko i kieruje nią po pewnym określonym torze.

Rzeczy i ich ludzie

Relacja ludzkości ze światem jest jak pościg oglądany przez człowieka czekającego na przystanku na autobus. Ścigającym czy ściganym może wydawać się, że ich sprawom wszystko inne powinno ustąpić z drogi, ale z zewnątrz to tylko wiele hałasu, dymu i świateł. Jest to jednak wyłącznie ich zdanie, bo obserwator ma własne problemy i niekoniecznie interesuje go przypadkiem widziana scena.

Sepia po horyzont

Przedstawienie świata po apokalipsie jest trudniejszym zadaniem niż się może wydawać. Nie wystarczy wszystkiego zasypać piaskiem, pokryć odłamkami szkła i przerdzewiałą stalą, zamrozić na kość pod grubą warstwą śniegu czy pokryć wulkanicznym lub radioaktywnym pyłem. Dogłębnego przemyślenia wymaga wiele innych spraw, na przykład kwestia kolorów.